Kategoria: Blog łokieć

Choć nazwa może sugerować, że problem dotyczy wyłącznie sportowców, łokieć tenisisty to dolegliwość, z którą mierzy się wiele osób, także tych, które rakietę tenisową widziały co najwyżej w telewizji. Ból, który pojawia się po zewnętrznej stronie łokcia, może skutecznie utrudnić codzienne funkcjonowanie.

Czym jest łokieć tenisisty?

 

Entezopatia nadkłykcia bocznego kości ramiennej

Łokieć tenisisty to entezopatia nadkłykcia bocznego kości ramiennej. To po prostu stan zapalny lub przeciążeniowy w miejscu, gdzie ścięgna przyczepiają się do kości, dokładnie po zewnętrznej stronie stawu łokciowego. To właśnie tam koncentruje się ból, który bywa tępy, piekący lub kłujący i często promieniuje w dół, w kierunku przedramienia, a nawet nadgarstka.

Przeciążenie mięśni prostowników nadgarstka

Najczęściej dolegliwość wynika z przeciążenia mięśni prostowników nadgarstka. To bowiem one odpowiadają za ruchy takie jak unoszenie dłoni czy podnoszenie przedmiotów. Wielokrotne powtarzanie tych samych czynności, zwłaszcza pod obciążeniem, może prowadzić do mikrourazów i stanu zapalnego w miejscu, gdzie mięśnie te przyczepiają się do kości. Co ciekawe, nie trzeba być zawodowym sportowcem – wystarczy regularne przenoszenie zakupów, intensywna praca przy biurku, czy majsterkowanie w garażu.

Różnice między łokciem tenisisty a golfisty

Łokieć tenisisty i łokieć golfisty mają ze sobą wiele wspólnego – obie dolegliwości to tzw. entezopatie, czyli schorzenia przyczepów ścięgnistych. Różnią się jednak lokalizacją i grupą mięśni, które są przeciążone. W przypadku łokcia tenisisty ból pojawia się po zewnętrznej stronie łokcia i dotyczy mięśni prostowników. Z kolei łokieć golfisty to ból po stronie wewnętrznej, związany z przeciążeniem mięśni zginaczy nadgarstka.

Objawy i przebieg schorzenia

 

Ból po zewnętrznej stronie łokcia

Najbardziej charakterystycznym objawem łokcia tenisisty jest ból zlokalizowany po zewnętrznej stronie łokcia, czyli w okolicy nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Na początku może pojawiać się tylko przy ruchu – na przykład przy chwytaniu kubka, podnoszeniu torby czy zaciskaniu pięści. Z czasem jednak dolegliwości mogą się nasilać i występować nawet w spoczynku.

Tkliwość uciskowa i ograniczenie ruchomości

Chorzy często odczuwają tkliwość przy dotyku w okolicy łokcia. Nawet delikatny ucisk potrafi być nieprzyjemny. Towarzyszy temu ograniczenie ruchomości ręki oraz ogólna sztywność stawu, szczególnie po przebudzeniu lub dłuższym unieruchomieniu kończyny.

Bóle promieniujące do przedramienia

U niektórych osób ból nie ogranicza się jedynie do okolicy łokcia i może promieniować wzdłuż przedramienia, aż do nadgarstka. Dodatkowo mogą pojawić się objawy zapalenia, takie jak lekki obrzęk, zaczerwienienie czy uczucie „gorącego” łokcia. To typowy obraz tzw. cierpiącego łokcia tenisisty, którego stan pogarsza się pod wpływem przeciążeń i braku odpoczynku.

Przyczyny łokcia tenisisty i czynniki ryzyka

 

Powtarzalne ruchy nadgarstka i mikrourazy

Jedną z głównych przyczyn łokcia tenisisty są powtarzalne ruchy nadgarstka – szczególnie prostowanie, rotacja i unoszenie przy wyprostowanej kończynie. Tego typu czynności prowadzą do mikrourazów, które uszkadzają włókna kolagenowe budujące ścięgna. Organizm próbuje je naprawić, ale proces ten bywa niedoskonały – powstają zwapnienia i zmiany degeneracyjne.

Praca przy komputerze i inne obciążające czynności

Łokieć tenisisty występuje również u osób, które nie mają nic wspólnego ze sportem. Praca przy komputerze, szczególnie z intensywnym używaniem myszki, powoduje długotrwałe napięcie mięśni prostowników nadgarstka. Równie szkodliwe są prace manualne, podnoszenie ciężarów czy wielokrotne sięganie po przedmioty.

Grupy zawodowe narażone na łokieć tenisisty

Istnieją konkretne zawody narażone na łokieć tenisisty. Należą do nich m.in. informatycy, mechanicy, stomatolodzy, muzycy, fryzjerzy czy osoby pracujące fizycznie. Wspólnym mianownikiem są jednostajne, powtarzalne ruchy i przeciążenia. Wystąpienie łokcia tenisisty często obserwuje się też u osób, które uprawiają sport rekreacyjnie zwłaszcza bez odpowiedniej rozgrzewki i techniki.

Diagnostyka łokcia tenisisty

Test Thomsena

Test Thomsena to jedno z podstawowych badań wykorzystywanych w diagnostyce łokcia tenisisty. Podczas jego wykonywania pacjent prostuje nadgarstek przy wyprostowanym łokciu, a lekarz przeciwdziała temu ruchowi. Jeśli pojawia się ból w okolicy nadkłykcia bocznego, test uznaje się za dodatni.

Test Cozena

Test Cozena polega na dynamicznej ocenie pracy nadgarstka. Pacjent zaciska pięść, zgina grzbietowo nadgarstek przy przedramieniu w pronacji, a lekarz stawia opór temu ruchowi. Jeśli występuje ból w bocznej części łokcia, wynik jest dodatni. Badanie to pozwala uchwycić różnice w sile chwytu przy zgięciu i wyproście łokcia.

Test Milla

W teście Milla pacjent ma zgiętą kończynę w stawie łokciowym przy jednoczesnym zgięciu dłoniowym nadgarstka. Następnie badający prostuje biernie łokieć. Ruch ten rozciąga mięśnie prostowniki, co w przypadku zmian zapalnych wywołuje ból. To badanie skutecznie wykrywa boczne zapalenie nadkłykcia łokciowego.

USG łokcia i rezonans magnetyczny

Chociaż kluczowym etapem pozostaje badanie kliniczne i dobrze przeprowadzony wywiad, lekarz może zlecić dodatkowe badania obrazowe. Najczęściej stosowane jest USG, szybkie, nieinwazyjne i skuteczne w ocenie tkanek miękkich, zwłaszcza w obrębie przyczepów mięśni. Rezonans magnetyczny (MRI) może być pomocny, zwłaszcza gdy wyniki USG są niejednoznaczne. Pozwala na dokładną ocenę struktur ścięgnistych i stopnia zaawansowania zmian, choć w diagnostyce łokcia tenisisty wykorzystywany jest rzadziej.

Metody zachowawczego leczenia łokcia tenisisty

 

Fizjoterapia i ćwiczenia

Podstawą, od której zaczyna się leczenie łokcia tenisisty, jest fizjoterapia. Współpraca z doświadczonym terapeutą pozwala na stopniowe przywracanie sprawności bez ryzyka pogłębienia stanu zapalnego. W początkowej fazie ważne jest unikanie ruchów nasilających ból, a także stosowanie zimnych okładów. Z czasem wdraża się odpowiednie ćwiczenia na rozciąganie i wzmacnianie mięśni prostowników, które przeciwdziałają nawrotom. To fundament każdej skutecznej rehabilitacji łokcia tenisisty.

Zabiegi wspomagające regenerację

W przypadku, gdy dolegliwości nie mijają mimo fizjoterapii, stosuje się dodatkowe techniki wspierające naturalne procesy naprawcze np. terapię falą uderzeniową. Tego typu działania składają się na kompleksową terapię łokcia tenisisty i mogą znacząco przyspieszyć leczenie bólu łokcia.

PRP – regeneracja z własnej krwi

Osocze bogatopłytkowe (PRP) to preparat otrzymywany z krwi pacjenta. Po pobraniu próbki krew trafia do wirówki, a następnie ostrzykuje się ścięgno jej najcenniejszą frakcją – zawierającą płytki krwi i czynniki wzrostu. Substancje te pobudzają organizm do regeneracji i zmniejszają stan zapalny.

Sprzęt wspierający leczenie

W leczeniu niechirurgicznym stosuje się również ortezy oraz specjalne opaski na przedramię. Ich zadaniem jest zmniejszenie napięcia w okolicy przyczepu ścięgna i ochrona przed dalszym przeciążeniem. U niektórych pacjentów – szczególnie tych, u których występuje nawracający łokieć tenisisty – tego typu wsparcie może być stosowane długoterminowo. To jedna z bezpiecznych i skutecznych form leczenie nieoperacyjnego.

Zapobieganie nawrotom i profilaktyka

 

Ergonomia pracy i unikanie przeciążeń

To, że większość dnia spędzasz przy biurku, nie oznacza, że Twoje łokcie nie pracują. Praca siedząca również obciąża mięśnie i ścięgna, zwłaszcza jeśli Twoje stanowisko nie jest odpowiednio przystosowane. Ergonomiczne ustawienie klawiatury, myszki czy krzesła to realna profilaktyka przeciążeń. Rób przerwy, zmieniaj pozycję, rozluźniaj mięśnie.

Ćwiczenia profilaktyczne i stretching

Codzienne rozciąganie i wzmacnianie mięśni przedramion jest bardzo ważne. Krótkie serie prostych ćwiczeń, jak rozciąganie prostowników nadgarstka, krążenia ramion czy napinanie i rozluźnianie dłoni mogą pomóc zapobiec nawrotom dolegliwości. Szczególnie jeśli łokieć tenisisty pojawił się u Ciebie już wcześniej, nie lekceważ roli stretchingu.

Znaczenie wczesnej interwencji i leczenia

Największym błędem jest czekanie „aż samo przejdzie”. Im szybciej zareagujesz na pierwsze sygnały bólu, tym krótszy i łagodniejszy będzie proces leczenia. Wczesna interwencja oznacza często prostą i krótką fizjoterapię. Słuchaj swojego ciała, nie ignoruj sygnałów – łokieć tenisisty może minąć szybko, jeśli tylko dasz sobie szansę na regenerację. W przypadku utrzymujących się dolegliwości lub wątpliwości, zawsze warto skonsultować się z doświadczonym ortopedą od łokcia.

Potrzebujesz pomocy? Napisz do mnie. 

Choć nazwa sugeruje związek z polem golfowym, łokieć golfisty to problem, który dotyka znacznie szersze grono osób. Wystarczy praca z narzędziami, częste chwytanie, zginanie nadgarstka lub unoszenie ciężarów i ból po wewnętrznej stronie łokcia może dać o sobie znać. To schorzenie nie omija pracowników fizycznych, muzyków, ogrodników, a nawet osób spędzających wiele godzin przy komputerze.

 

Czym jest łokieć golfisty?

 

Mechanizm powstawania entezopatii nadkłykcia przyśrodkowego

 

Łokieć golfisty to potoczna nazwa entezopatii nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. Chodzi o zwyrodnienie powstające w miejscu przyczepu ścięgien do kości – dokładnie po wewnętrznej stronie łokcia. Schorzenie rozwija się na skutek przeciążeń i mikrourazów, które uszkadzają delikatną strukturę tych przyczepów. W efekcie dochodzi do zapalenia, bólu i ograniczenia sprawności kończyny.

 

Rola mięśni zginaczy i ich przyczepów w rozwoju schorzenia

 

Za rozwój łokcia golfisty najczęściej odpowiadają mięśnie zginacze nadgarstka. są narażone na przeciążenia. Mikrourazy pojawiają się w miejscach, gdzie te mięśnie łączą się z kością – a to właśnie tam z czasem rozwija się stan zapalny. Na początku ból pojawia się jedynie podczas wykonywania określonych ruchów, ale nieleczony może przekształcić się w przewlekłą, trudną do wyciszenia dolegliwość.

Objawy i rozpoznanie łokcia golfisty

 

Typowe objawy: ból, osłabienie chwytu, drętwienie palców

 

Łokieć golfisty objawy daje często stopniowo. Na początku ból pojawia się jedynie podczas wykonywania określonych ruchów, ale z czasem może występować także w spoczynku. Typowa lokalizacja to wewnętrzna strona łokcia, w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego. Ból może promieniować do przedramienia, nadgarstka, a nawet palców. Dodatkowo pojawiają się: osłabienie siły chwytu, sztywność stawu, a także ograniczenie ruchomości nadgarstka i łokcia. Objawy łokcia golfisty potrafią znacząco utrudniać codzienne czynności, nawet tak proste jak otworzenie drzwi czy podniesienie torby.

 

Odwrócony test Cozena i inne testy kliniczne

 

Rozpoznanie łokcia golfisty opiera się przede wszystkim na dokładnym wywiadzie i badaniu klinicznym. Jednym z najczęściej stosowanych testów jest test łokcia golfisty – tzw. odwrócony test Cozena. Polega on na wykonaniu oporowanego zgięcia nadgarstka przy jednoczesnej supinacji przedramienia. Jeśli pojawia się ból w okolicy nadkłykcia przyśrodkowego, test uznaje się za dodatni. To jedno z najprostszych narzędzi, które pozwala lekarzowi z dużym prawdopodobieństwem potwierdzić rozpoznanie zespołu nadkłykcia przyśrodkowego.

 

Badania obrazowe: USG, rezonans magnetyczny, RTG

 

Choć kluczowe jest badanie ręki i testy funkcjonalne, niekiedy dla potwierdzenia diagnozy wykonuje się badania obrazowe. Najczęściej wykorzystywane jest USG, które pozwala ocenić stan tkanek miękkich – zwłaszcza przyczepów mięśni zginaczy. W przypadku wątpliwości lekarz może zlecić rezonans magnetyczny lub RTG, które pomagają wykluczyć inne przyczyny dolegliwości, takie jak zmiany zwyrodnieniowe czy zwapnienia. Tak wygląda praktyczna diagnostyka łokcia golfisty.

Przyczyny i czynniki ryzyka

 

Przeciążenia mięśni zginaczy nadgarstka

 

Jedną z głównych przyczyn łokcia golfisty są przeciążenia mięśni zginaczy nadgarstka. To grupa mięśni odpowiedzialnych za zginanie dłoni i palców oraz pronację, czyli obrót przedramienia aby dłoń skierowana była do dołu. Długotrwałe, powtarzalne ruchy wykonywane z siłą, pod napięciem lub bez odpowiedniej rozgrzewki mogą prowadzić do mikrourazów w miejscu ich przyczepu do nadkłykcia przyśrodkowego. Z czasem może dojść do uszkodzenia włókien kolagenowych, zapalenia i bólu, który określamy właśnie mianem łokcia golfisty.

 

Niewłaściwa technika ruchu i ergonomia pracy

 

Wbrew pozorom nie trzeba trenować golfa, aby doświadczyć tej dolegliwości. Wystarczy wielokrotne podnoszenie ciężarów z nieprawidłową techniką, zła pozycja przy komputerze, brak przerw w pracy czy powtarzalne ruchy nadgarstka – np. podczas malowania, gotowania czy rąbania drewna. W takich przypadkach mechanizm przeciążeniowy uruchamia się powoli, ale skutecznie. To dlatego przyczyny
łokcia golfisty tak często związane są z codziennymi nawykami ruchowymi, a nie tylko z aktywnością sportową.

 

Zawody i aktywności sprzyjające rozwojowi schorzenia

 

Istnieją zawody i aktywności sprzyjające rozwojowi schorzenia, takie jak: stolarstwo, hydraulika, ogrodnictwo, fryzjerstwo, a także gra na instrumentach czy nawet praca biurowa. Wszystkie one mają wspólny mianownik – przeciążenie struktur mięśniowo-ścięgnistych w obrębie łokcia. Profilaktyka łokcia golfisty zaczyna się właśnie od analizy stylu życia i poprawy ergonomii stanowiska pracy.

 

Fizjoterapia i rehabilitacja

 

Ćwiczenia ekscentryczne i rozciągające zginacze nadgarstka

 

W leczeniu nieoperacyjnym łokcia golfisty ogromne znaczenie ma odpowiednio dobrana fizjoterapia i rehabilitacja. Jednym z najskuteczniejszych sposobów wspomagających regenerację jest wykonywanie ćwiczeń ekscentrycznych, czyli takich, w których mięsień napina się podczas wydłużania, np. przy kontrolowanym opuszczaniu obciążenia. Regularne ćwiczenia rozciągające mięśnie zginacze nadgarstka pozwalają poprawić elastyczność tkanek, zmniejszyć ból i przyspieszyć regenerację. Plan ćwiczeń powinien być ustalany indywidualnie przez fizjoterapeutę.

Terapie manualne: masaż poprzeczny, igłoterapia sucha, pinopresura

 

Istotną rolę odgrywają też techniki manualne – zwłaszcza masaż poprzeczny, igłoterapia sucha oraz pinopresura. Pomagają one w rozluźnieniu napiętych struktur, poprawie ukrwienia i redukcji dolegliwości bólowych. To metody często wykorzystywane przez doświadczonych terapeutów, szczególnie u osób z przewlekłym, nawracającym łokciem golfisty.

Wspomagające techniki: kinesiotaping, flossing, terapia TECAR

 

Do technik wspierających proces leczenia zalicza się m.in. kinesiotaping, czyli elastyczne taśmy przyklejane wzdłuż przebiegu mięśni zginaczy. Redukują one napięcie i poprawiają funkcję tkanek.

 

Profilaktyka i zapobieganie nawrotom

 

Ergonomia pracy i unikanie przeciążeń

 

Powrót do sprawności po łokciu golfisty to jedno – ale równie ważne jest, aby nie dopuścić do nawrotu schorzenia. Kluczową rolę odgrywa tu ergonomia pracy i unikanie przeciążeń. W praktyce oznacza to dopasowanie stanowiska pracy do potrzeb ciała, regularne przerwy w powtarzalnych czynnościach i prawidłową technikę podczas wysiłku. Nawet codzienne zadania, takie jak podnoszenie zakupów czy korzystanie z komputera, mogą obciążać staw łokciowy, jeśli wykonywane są nieprawidłowo.

Ćwiczenia profilaktyczne i edukacja pacjenta

 

Podstawą skutecznej profilaktyki są także ćwiczenia profilaktyczne – proste ruchy wzmacniające i rozciągające mięśnie zginacze oraz całą kończynę górną. Warto włączyć je do codziennej rutyny, nawet jeśli objawy całkowicie ustąpiły. Równie ważna jest edukacja pacjenta, świadomość własnych ograniczeń, reagowanie na pierwsze sygnały przeciążenia i dbanie o regenerację. W przypadku utrzymujących się dolegliwości lub wątpliwości, zawsze warto skonsultować się z ortopedą od łokcia. Im szybciej zareagujesz, tym większa szansa na szybki i skuteczny powrót do pełnej sprawności. Masz wątpliwości? Potrzebujesz pomocy? Napisz do mnie, chętnie pomogę Ci wrócić do pełnej sprawności.